O Hola Nola Lab-Fest é un festival itinerante que fusiona a música de Nova Orleans coa escena cultural contemporánea de Galicia e outras rexións. Do 18 ao 20 de setembro de 2025, a Sala Riquela Club en Santiago de Compostela acollerá esta cuarta edición, con actuacións destacadas como as de Leo Middea, Joe Lastie’s New Orleans Sound con Carlos Childe e o Inquiry Quintet de Aurora Nealand. O festival busca crear unha comunidade artística a través da música, o intercambio cultural e a colaboración entre artistas locais e internacionais.

O evento Micro Abierto (Poesía & Música) ofrecerá a oportunidade de que cada participante teña 6 minutos para compartir a súa poesía, música ou calquera outra proposta artística.

Trátase dunha actividade gratuita, por e para todas e todos. Organizado por Amarelo Millo / Amarillo Trigo, este encontro de eventos literarios e música terá lugar o sábado 20 de setembro de 2025 ás 21:00 h en A Cona da Vella (Rúa Nova de Abaixo, 19), con entrada libre.

Acrobacias imposibles, aéreos impactantes comedia hilarante, danza, clown e unha historia cautivadora. Serie Clopen é un espectáculo multidisciplinar que reflexiona, en tono de humor, sobre os retos que ten que afrontar a xuventude nestes tempos de incerteza.

Alicia é unha rapaza que está nese momento vital onde comeza a construír a súa identidade e investiga o mundo que a arrodea. O seu cuarto segue cheo de bonecas e xoguetes, pero as preguntas invaden a súa mente. Ela, no seu afán de darlles resposta, abre unha canle onde explica curiosidades acerca dunha das súas paixóns: as Matemáticas.

Pero todo o que descobre, xera mais preguntas...

Poderán as Mates explicar o momento político actual: o auxe dos absolutismos, dos fascismos, o aumento da desigualdade, ou o novo contexto bélico?

Poderá a nosa mocidade superar os retos que lles impón a súa xeración?

E, sobre todo, poderá o Circo, a arte do momento presente, do físico, do risco, da cooperación, ofrecer alternativas nun mundo absolutamente dixitalizado?

En setembro volve a Ultranoite á Capitol e serán as únicas datas do 2025! O cabaré político que fai escarnio coa actualidade enfróntase a un mundo dominado por ultrarricos. Humor sen arancel. Crítica con denominación de orixe.

Lo que se permite se repite é unha experiencia colectiva de reflexión que permite detectar a importancia extrema que lle damos ao insignificante e o pouco valor que lle outorgamos ao verdadeiramente importante.

A través da proximidade, da sinceridade, de argumentos contundentes e do seu enxeño, Alejandra consegue mergullarse na intimidade das persoas asistentes, creando unha poderosa conexión de reflexión e humor que che permitirá saír da rutina.

Co seu anterior espectáculo "Cómo conocí a mi suegra", Ismael e Isa levaron as súas andanzas domésticas e de parella por teatros de toda España.

Rimos con eles e coa súa forma de entender que as dificultades da parella lévanse mellor cunha boa dose de humor.

Agora a vida ponlles outra proba: acaban de ter un bebé. O que antes era unha convivencia complicada agora é un descontrol absoluto, o que antes era difícil, agora semella imposible. Cando case aprendían a vivir como parella, decátanse de que son un trío. Os influencers que antes anunciaban xoguetes sexuais, agora anuncian panos. ¡¡MADRE MÍA!!

Pero por moito que sexa serio isto de ser pais, Ismael e Isa saben sacarlle a todo o cachondeo. Todo complicouse bastante, pero son felices porque ao fin e ao cabo iso é o que máis lles gusta: complicarse a vida e rir de todo.

Erupcións volcánicas, impactos de meteoros, grandes dioivos, xigantescos dinosauros, abraiantes criaturas mariñas... Orixes recrea unha natureza salvaxe onde volven á vida seres hoxe desaparecidos, pero tamén descubrimos outros que habitan a Terra desde hai millóns de anos, desde moito antes de que o ser humano pisara o noso planeta.

A experiencia sensorial inmersiva Orixes atravesa catro mil millóns de anos de evolución do noso planeta: desde unha inhabitable bóla incandescente, ata a extinción do temible tiranosauro-rex, pasando pola explosión da vida nos océanos ou a aparición dos primeiros grandes bosques na superficie terrestre.

A experiencia é accesible a partir dos 8 anos de idade, e as nenas e nenos menores de 12 deben realizala co acompañamento e vixilancia dunha persoa adulta responsable que deberá adquirir tamén unha entrada.

O espectáculo conta a viaxe de Fazulas, o gato persa de dona Adelaida, na súa teima por saber de que cor é o vento. Para dar resposta a ese misterio emprenderá unha fantástica aventura collido á empuñadura dun paraugas.

Un espectáculo ideal para traballar en valores. O contacontos mergúllanos no eido da curiosidade infantil, naquela etapa na que as cativas e os cativos son exploradores do mundo, comezando o camiño da súa aprendizaxe. Tamén quere sensibilizar aos máis pequenos e pequenas en temas como a violencia machista, os conflitos bélicos ou a indefensión que sofren en moitos países do terceiro mundo.

No salón de actos. Para nenas e nenos de 3 a 8 anos. A entrada é libre ata completar a capacidade da sala.

Un punto de encontro para celebrar as nosas raíces e fomentar o consumo responsable, apoiando aos produtores locais e preservando as nosas tradicións.
Así mesmo, un espazo para a reflexión, o coñecemento e o debate.

Ademais de diferentes postos de artesanía, “Artesanamente” inclúe unha programación paralela moi ambiciosa, que terá como un dos seus grandes atractivos a conferencia que o deseñador Lorenzo Caprile ofrecerá na tarde do venres no Centro Galego de Arte Contemporánea. 

Ademais desta conferencia, están previstas outras como a de Octavio Vázquez, da empresa Pau de Pedra, que falará sobre cantería tradicional e novas tecnoloxías; ou a de Elena Ferro e Álvaro Pin sobre “Os zocos dignificados”. Tamén haberá presentacións como a de Prímula ou do cuño de Artesanía Alimentaria de Galicia.

Na programación inclúense mostras de diferentes oficios, con artesáns que traballarán en directo na rúa do Vilar. Participarán os canteiro do CIFP de Cantería de Galicia, as redeiras da Asociación Redeiras Illa da Estrela de Corme, e o zoqueiro Álvaro Pin. Por último, no domingo haberá un pequeno desfile polas rúas de Santiago a cargo da Asociación do Traxe Galego.

Do 19 ao 21 de setembro
Sede AFUNDACIÓN, Rúa do Vilar, Santiago de Compostela

Compostela Street é un dos festivais de cultura urbana e deportes extremos con maior impacto a nivel nacional. Este evento que é de entrada libre, contará con ata 10 disciplinas urbanas e diferentes formatos dirixidos a todos os públicos, tales como concertos, competicións, mostras, talleres e parques de lecer, incluíndo espazos de street market e restauración.

+INFO

Ao longo da historia, as mulleres sempre foron relegadas nas marxes da educación artística. Expedientes para o establecemento dunha escola de nenas nos que se especificaba que o interese que existía para que as mulleres aprenderan a debuxar era, unicamente, que puideran despois trasladar a aprendizaxe a labores de bordado, citas nas que se expoñía que as nenas debían sentarse lonxe dos nenos para non distraelas, ou escritos nos que se explicaba que as nenas tiñan que atender a clase polas mañás porque ningún pai querería que a súa filla volvese a casa de noite.

A escaseza de alumnas matriculadas e a súa práctica inexistencia dentro dos cadros de persoal do profesorado demostran as grandes dificultades que tiñan as mulleres para accederen a ensinanzas artísticas. Con motivo do Día Internacional da Muller, o Arquivo de Galicia inaugura a exposición Mulleres artistas: aprendendo o oficio, que reflicte o difícil camiño ao que moitas tiveron que enfrontarse para conseguir o recoñecemento social da súa capacidade creadora, así como o acceso á educación artística.

A mostra exhibe un total de 39 documentos orixinais de entre 1785 e 1962 procedentes dos fondos da Real Sociedade Económica de Amigos do País e a Escola de Artes e Oficios. Informes, regulamentos de funcionamento das escolas, fotografías, láminas utilizadas como modelos para a aprendizaxe do debuxo ou exercios realizados polas alumnas son algúns dos materiais que podemos atopar nesta mostra e que reflicten a situación das mulleres na educación artística en Santiago de Compostela.

Unha exposición para poñer o foco en todas as mulleres que mantiveron viva a poesía e a música de tradicional oral e para coñecer tamén como foi evolucionando a súa recollida e posta en valor ao longo dos tempos. Tesoureiras do noso é unha mostra na que a Biblioteca de Galicia, con motivo do Día das Letras Galegas 2025, recompila libros, cancioneiros e material audiovisual para comprender a todas esas mulleres que comezaron a tocar e cantar con pratos e sachos por pura necesidade de diversión e goce ata chegar co seu legado aos escenarios. 

Esta mostra supón un percorrido expositivo polas diferentes etapas artísticas e vitais de Eugenio Granell dende a súa vinculación con Galicia como referente de moitas das súas producións ao longo de toda a súa vida, neste senso faise unha alusión especial á obra do seu irmán, Mario Granell.

Nestes 30 anos, a Fundación Granell pasou por diferentes etapas, sempre baixo unha única traxectoria: protexer, difundir e estudar o legado de Granell e do Surrealismo, dende diferentes ópticas e dando a oportunidade a moitos artistas de amosar o seu traballo ademais de  facer participe aos diferentes públicos dende o local ao internacional.

A exposición Boutique Amparo, comisariada por Eduardo Valiña forma parte das mostras conmemorativas do trinta aniversario do museo.      

Plastic biontes é unha intervención nas Torres Hejduk que pretende un diálogo, a través do lixo, entre a Cidade da Cultura e a cidade de Santiago. As torres como faros, como puntos de referencia social, como símbolos que unen a historia, a memoria e a posibilidade dun futuro aínda por imaxinar e construír. 

Plastic biontes reflexiona sobre os límites entre o "natural" e o artificial, cada vez máis difusos, e na interdependencia das formas de vida. Propón unha mimese entre o existente e o novo, nesas simbioses que nos axudan a imaxinar formas de vida futura, a prestar atención ás ameazas pero que tamén nos interpelan a imaxinar formas de adaptación, colaboración e resiliencia.

Ambas intervencións empregan restos de materiais que proveñen das cadeas de produción industriais de empresas próximas, reutilizándoos e resignificándoos para transformar a pel das torres. Un xogo entre o visible e o invisible.

Recuperar a imaxinación, o poder de observación, do próximo, do que existe ao noso arredor pero que é invisible aos ollos. Facer visible a abundancia axúdanos a entender quen somos.

A exposición "Tras a pegada das musas" invita aos asistentes a realizar un percorrido expositivo polas obras da artista plástica Mareiras, que falan de oito mulleres artistas cunha creatividade poderosa e singular: a condesa Oldini, Isabel Rawsthorne, Suzanne Valadon, Bella Chagall, Lidia Delectorskaya, Teresa Arijón, Celia Paul e Ethel Warwick. Ademais, Mareiras inclúe a súa propia musa masculina, Fausto.

Deste xeito, a artista rompe co discurso artístico hexemónico e reivindica a posibilidade de que os homes encarnen o papel de musa. Inspirada polo libro "A muller pintada" de Teresa Arijón, a intención das obras de Mareiras é revalorizar os nomes destas grandes creadoras, devolvéndolles o lugar na historia que se merecen e que o relato canónico lles negou.

BORIS SAVELEV. Viewfinder, unha forma de mirar é a retrospectiva máis ampla realizada ata agora do fotógrafo Boris Savelev (Chernivtsi, Ucraína, 1947), artista premiado en PHotoEspaña 2024 cuxa mirada se forxou na Unión Soviética nos anos 70. Foi aló, primeiro como parte do prestixioso club Novator e máis adiante como freelance para publicacións rusas e estranxeiras, onde comezou a capturar instantáneas á marxe dos temas preestablecidos e as ríxidas regras estéticas do sindicato oficial de fotógrafos.

A exposición, comisariada por Adam Lowe, percorre seis décadas nas que Savelev se converteu nun incansable cazador da vida anónima das cidades, elmento fundamental na súa procura por revelar a fraxilidade do tecido urbano. Chernivtsi, Moscova, San Petersburgo, Nova York, Londres, Madrid, Dresde ou Vigo, cidade que o acolleu tras abandonar o seu país natal logo da invasión rusa, aparecen retratadas na mostra en diferentes épocas. En todas elas, a pesar do paso do tempo, somos quen de compartir o punto de vista do fotógrafo e comprender o que está mirando en cada momento. Instantes nos que os detalles —a tapa dun sumidoiro, unha sombra, un raio de luz— transmiten emocións e nos descobren unha realidade poética e complexa.

Facémolo co corpo. A performance é cousa de mulleres recolle o traballo dun importante número de artistas, capaces de sustentar por si mesmas un relato en relación á historia da performance dende finais dos anos sesenta, cando este tipo de linguaxe se desenvolve con forza.

A performance emerxe como unha das formas de creación máis interesantes, intensamente vinculada á necesidade de volver unir as prácticas artísticas coa vida, e asumir novos compromisos sociais, algo que a arte esquecera dende os realismos de finais do século XIX. A performance aparece tamén como consecuencia da loita das mulleres artistas por entrar nas institucións, sendo o seu carácter efémero o que facilitaría a súa presenza nos espazos da arte.

En Facémolo co corpo, hai unha selección de obras a través da cal poder falar da performance en Galicia, protagonizada en gran parte por mulleres que tiveron presenza nas programacións de institucións e festivais, e tamén en exposicións e eventos independentes durante as últimas décadas. Algunhas delas son galegas, outras, contribuíron co seu traballo á formación dos públicos e das artistas que teñen nas artes performativas o seu maior campo de expresión dentro do noso territorio.

Castelao. Mirar por Galicia representa a experiencia tecnolóxico-cultural máis avanzada ata o momento ao redor de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, un percorrido para atravesar o devir persoal, literario, artístico e político dunha das figuras máis senlleiras da historia de Galicia.

Intelixencia artificial, hologramas, videoproxeccións ou realidade virtual combínanse nun relato que nos traslada unha visión anovadora da súa vida, das súas achegas e do seu universo artístico, recreado aproveitando o potencial das tecnoloxías de animación 3D e dos motores de intelixencia artificial. O proxecto, que abrirá as súas portas no Museo Centro Gaiás o 26 de xuño de 2025, conta coa asesoría e dirección histórico-artística de Miguel Anxo Seixas Seoane, presidente da Fundación Castelao e posiblemente o maior especialista na biografía, obra e achegas da figura de Castelao.

As animacións e produción dixital recaen no estudio Maxina, empresa galega especialista no deseño de efectos visuais, animación 3D, visualización e experiencias inmersivas, fundada polos irmáns Noela e Carlos Seijo. Maxina combina sensibilidade artística e novas tecnoloxías e conta con máis de 10 anos de experiencia nos que colaborou co Guggenheim de Bilbao, a Xunta de Galicia, Afundación, Ferrovial ou Netflix, sendo responsables de proxectos do Gaiás como Orixes ou Hábitats.

Dirección artística: Carlos Seijo. Asesoría histórica: Miguel Anxo Seixas Seoane

Fotografías de Manuel Valcárcel «Piro».
O Kumbh Mela, que significa «Encontro do Cántaro», é a maior celebración relixiosa do mundo dentro do hinduísmo. Cada ciclo congrega devotos nas cidades sagradas de Prayagraj, Haridwar, Nashik e Ujjain para realizar o snana, o baño sagrado, e así buscar a purificación, o perdón dos pecados e a liberación espiritual (moksha). Entre o 13 de xaneiro e o 26 de febreiro de 2025, tivo lugar un Kumbh Mela excepcional en Prayagraj, recollido en imaxes por Manuel Valcárcel «Piro», un acontecemento que non se repetirá ata dentro de 144 anos.

A Fundación Gonzalo Torrente Ballester inaugura o vindeiro 3 de xullo de 2025, ás 18:00 h, a exposición permanente Gonzalo Torrente Ballester. Itinerario de vida e creación. Comisariada por Carmen Becerra Suárez, especialista na obra do autor, a mostra propón un percorrido vital e creativo polas diferentes etapas de Torrente Ballester, desde a súa infancia en Ferrol ata os últimos anos en Salamanca, ofrecendo unha mirada profunda a este autor poliédrico, un dos grandes nomes da literatura española do século XX. Reúne materiais bibliográficos, documentais e persoais dos fondos da Fundación, incluíndo primeiras edicións de obras emblemáticas como La saga/fuga de J.B., Los gozos y las sombras ou Don Juan, fotografías familiares, manuscritos, obxectos persoais, premios e recoñecementos. Ao final do percorrido poderá verse o documental GTB x GTB, realizado por Luis Felipe Torrente e Daniel Suberviola, que achega unha visión próxima e emocionante sobre o home, o escritor, profesor, crítico e guionista.

Hai 25 anos tiña lugar na cidade de Lugo un descubrimento arqueolóxico excepcional. Con motivo da reforma do Pazo de Montenegro para convertelo en sede da Vicerreitoría do Campus, atopáronse os restos dunha domus romana moi ben conservada que tiña un mitreo no seu interior. O achado tiña un valor científico notable, pois este templo dedicado ao deus Mitra é un dos escasísimos coñecidos na Península Ibérica e o mellor conservado, polo que se converteu en obxecto de estudo para a investigación internacional.

O Colexio de Fonseca súmase ao programa de actividades de conmemoración do evento coa exposición ‘Un achado excepcional: 25 anos da Domus do Mitreo’. A través de 12 paneis con fotografías, moitas delas inéditas procedentes do arquivo do arqueólogo-director, C. Rodríguez Cao, mostrarase a súa evolución desde a escavación ata a musealización. Poderá verse a complexidade da escavación e da restauración do seu material, a investigación e o museo actual. 

Exposición evocativa dos 100 anos do Manifesto Surrealista, un proxecto comisariado por Miguel de Carvalho que poderá visitarse ata o 12 de outubro. Este proxecto internacional é articulado por Miguel de Carvalho nunha aposta conxunta co artista surrealista brasileiro Sergio Lima, recentemente falecido. A exposición itinerante pasa polas institucións portuguesas, Casa da Cultura de Paredes e a Fundación Cupertino de Miranda, completando o seu percorrido na Fundación Eugenio Granell.

A mostra ofrece unha escolma representativa da traxectoria de José Ortiz (Santiago, 1955), un artista multidisciplinar que leva décadas desenvolvendo un traballo singular no eido da escultura, a forxa artística, a pintura, o deseño e o pensamento crítico. A través das súas obras, Ortiz explora a relación entre materia e forma, tradición e contemporaneidade, cunha linguaxe estética propia que dialoga coa memoria cultural galega e os desafíos do presente.

Phygital Land explora a construción do espazo virtual desde a dimensión física, reflexionando sobre como percibimos o dixital e o tanxible cando ambos mundos se entrelazan. O termo phygital —que combina physical (físico) e digital (dixital)— define unha experiencia híbrida que atravesa toda a intervención e nos convida a repensar a relación entre o natural e o tecnolóxico. Empregando técnicas como a fotogrametría e a impresión 3D, xéranse esculturas que son ao tempo datos e materia, así como proxeccións animadas que revelan a mirada da máquina.

A mostra representa a obra do fotógrafo ourensán que viu a luz, ao longo dun cuarto de século, cada 28 de decembro, festa dos Santos Inocentes, no xornal La Región. Nesa xornada, cando o ano estaba a piques de rematar, Augusto Pacheco construía unha estrutura composta por un texto, de natureza xornalística, e unha fotografía, de feitío máis ou menos fantástico, que resumía acontecementos, locais ou universais, do ano que se ía.

Segundo afirmaba Pacheco, a idea, na súa orixe, baseábase na creación de relatos imaxinarios que, ao vir acompañados de imaxes fotográficas —estritas reprodutoras da realidade, segundo a crenza do autor— adquirirían a posibilidade de ser interpretados como eventos ou situacións posibles, reais. “Posúe interese o feito de ser o fotógrafo, como a maior parte dos seus contemporáneos, un defensor ferreño da fiel reprodución da realidade que o dispositivo fotográfico fornecía e, ao mesmo tempo, desenvolver unha práctica de demolición de dita fidelidade e practicar a pescuda do que é verdadeiro —a realidade— perante o que é sinxelamente verosímil, a representación fotográfica”, explican dende a organización da mostra. 

A cuarta e última entrega do ciclo «Universidade e Territorio» presenta a exposición dos proxectos desenvolvidos polo alumnado da Universidade de Navarra (UNAV). A mostra poderá visitarse entre o 10 de setembro e o 11 de outubro.

A exposición reúne propostas que reflexionan sobre o abandono das aldeas, o despoboamento e a urxencia de recuperar o territorio e as actividades produtivas vencelladas a el. O traballo do estudantado formula intervencións estratéxicas que buscan reactivar o medio rural a través de novos usos, dinámicas comunitarias e instrumentos legais e técnicos de recuperación territorial.

O día 10 terá lugar a primeira das catro conversas programadas arredor destas cuestións:

Recuperar a terra: instrumentos para a reactivación agroforestal, un debate con Inés Santé Riveiro (doutora enxeñeira agrónoma e profesora titular do Departamento de Enxeñaría Agroforestal da Universidade de Santiago de Compostela) e Quico Ónega López (enxeñeiro agrónomo e investigador do Laboratorio do Territorio da Universidade de Santiago de Compostela). A conversa xirará arredor da Lei de recuperación do territorio e das ferramentas legais e técnicas dispoñibles para impulsar o uso produtivo e comunitario das terras abandonadas.

No marco da exposición celebraranse outras tres sesións abertas ao público en Casa RIA:

• Habitar o rural: novos modelos de vivenda e co-vivenda
  Conversa entre Luis Milia (alcalde de Carballeda de Avia), Agustín Jamardo (fundador de Anceu Coliving) e María Ríos (urbanista, Agrelar Consultora)
  Xoves 18 de setembro ás 18 h

• Estratexias para a recuperación da contorna construída
  Xoves 25 de setembro ás 18 h
  Máis información proximamente

• Activación produtiva: sistemas agroforestais, alimentación e economía
  Xoves 9 de outubro ás 18 h
  Máis información proximamente

Todas as actividades son de balde, con prazas limitadas ata completar aforo.

A mostra permanecerá aberta ata o 11 de outubro no espazo expositivo de Casa RIA (Virxe da Cerca 6, Santiago de Compostela), de luns a sábado en horario de 10 a 17 h.

A exposición forma parte do ciclo «Universidade e Territorio», promovido pola Fundación RIA ao longo do verán de 2025, que reúne en Casa RIA as colaboracións con catro universidades: a Universitat Internacional de Catalunya (10–26 de xullo), a Universidade de Alcalá (31 de xullo–16 de agosto), o MIT (20 de agosto–6 de setembro) e a Universidade de Navarra (10 de setembro–11 de outubro).

Tras anos de traballo coas comunidades locais, a Fundación RIA facilita que universidades nacionais e internacionais conecten con lugares específicos, retos concretos e actores do territorio galego. O alumnado de arquitectura participa en procesos de aprendizaxe situada: explora os lugares, dialoga coa veciñanza, elabora cartografías, identifica necesidades e formula propostas estratéxicas.

As súas propostas abordan cuestións clave como o despoboamento rural, a valorización das paisaxes produtivas, a dinamización das economías locais ou a rexeneración e ordenación do territorio. Así, o exercicio vai máis alá do proxecto: é aprendizaxe situada, mediación e compromiso. Aplicar o coñecemento é activar novas preguntas, poñer en valor as intelixencias locais e abrir camiños compartidos cara a un futuro sostible para o territorio.

Coincidindo con Apertura Madrid Gallery Weekend, a Galería Luisa Pita ten o pracer de anunciar a exposición “Deconstrución”, do artista téxtil Pierre Louis Geldenhuys (Sudáfrica, 1971), que se celebrará no Espazo Jovellanos de Madrid do 12 ao 26 de setembro de 2025.

Neste novo proxecto, Geldenhuys desenvolve unha profunda exploración da arte téxtil, outorgando protagonismo a elementos como fíos, costuras ou cremalleiras. As súas obras desafían a percepción tradicional do medio e poñen en valor a conciencia ambiental e a innovación material.

A seda salvaxe é o soporte principal duns traballos que establecen un diálogo entre a fraxilidade natural e a rixidez de materiais industriais. Así, o artista convida a unha reflexión crítica sobre a relación entre a humanidade e a natureza, abordando temas como a extinción e a rexeneración. Cada obra é única e exclusiva.

Trátase de proxectos de enxeñaría xeométrica construídos a partir dun só patrón repetido nunha única peza de tea. A proporción, a orde e a regularidade combínanse co uso da luz LED, xerando formas tridimensionais nunha procura constante da beleza. En Deconstrución, Geldenhuys emprende unha viaxe introspectiva a través da arte téxtil. As obras permiten ser vistas desde “as súas entrañas”: fíos que atravesan e anudan pregos de tea, que se colgan, se acumulan e repousan sobre a base das composicións.

Entre polígonos regulares e irregulares, crea volumes, sombras, espazo e cor, presentando as pezas cunha orde xeométrica perfecta. Nas sedas intégranse tinguiduras de cor, cortes, cremalleiras, alfinetes, botóns e imperdibles, todos coidadosamente dispostos en composicións que xeran unha nova interpretación da teselación tradicional.

O resultado é un percorrido visual vibrante que se concreta en dezaseis obras de diferentes formatos distribuídas ao longo do Espazo Jovellanos. Desde a abstracción xeométrica, Pierre Louis Geldenhuys seduce ao espectador cunha estética depurada e elegante, nun xogo visual no que a ollada establece as regras.

Un proxecto artístico concibido e dirixido por Carlos Martínez Casanova e Ana Dorrego, que propón unha revisión visual, simbólica e crítica dalgunhas das obras máis icónicas da historia da arte occidental.

A través de recreacións fotográficas contemporáneas, o proxecto encarna e desborda cadros clásicos como A morte de Marat, Ofelia, As señoritas de Avignon, A dama do armiño, O berro ou A muller co paraugas, entre outros. As imaxes non se limitan a reproducir: provocan, cuestionan e reescriben o canon desde corpos actuais, conscientes, diversos e cargados de significados propios.

O resultado é unha serie de pezas cargadas de tensión estética e conceptual, que xorden do cruce entre o pictórico e o fotográfico, entre o simbólico e o carnal, entre a historia da arte e a súa relectura desde o presente.

A artista Amabel Míguez de la Sierra expón na Igrexa da Universidade a mostra 'Abuso'. A creadora presenta, nesta ocasión, unha obra en papel, maioritariamente debuxo, en ocasións de gran formato, que lle permite combinar unha técnica tan basal como é o debuxo cun tratamento temático e compositivo orixinal.

"A sociedade actual parece rexerse pola lei do abuso: abuso social, sexual, ritual, familiar, físico… Este abuso, ese sobrepasamento agresivo, maniféstase en situacións de todo tipo que non sempre son entendidas como extralimitación ou exceso. A reflexión de Amabel Míguez céntrase nesta ocasión nos máis evidentes abusos á infancia, ás veces pouco disimulados nas relacións de poder ou mesmo sexuais. E tamén nos abusos sociais que xorden en ocasións aparentemente pouco comprometidas: unha festa familiar, unha voda, unha celebración. O abuso aí xa non é un protagonismo persoal senón que resulta excesivo no propio tratamento da situación.

Os excesos celebrativos que hoxe en día padece a sociedade deste tempo resultan completamente abusivos para quen os padece de maneira directa, pero tamén para aqueles que quixeran participar da mesma celebración e quedan excluídos pola súa situación social e económica: un abuso in absentia", explican desde a organización. Amabel Míguez, nunha senda ás veces perturbadora, irónica e pouco amable que pode recordar a Paula Rego ou á artista chinesa Yu Hong, pon en evidencia as contradiccións sociais que se esconden nun comportamento visto como socialmente correcto e plausible.

O contido individual de cada peza, cargada de valores non sempre evidentes, afastan estes debuxos dunha falsa imaxe ilustradora necesitada dun discurso explicativo auxiliar.

De hortalizas e panteras: A artista Montse Rego presenta o seu novo proxecto baseado no bodegón, explorando a natureza morta como acumulación e selección de obxectos e a súa disposición no espazo. A proposta céntrase na composición, a luz e a cor, trasladando a tradición pictórica á escultura.

A través da cerámica, a artista procura “pintar bodegóns” tridimensionais, transformando un xénero clásico nunha experiencia táctil e contemporánea. O seu traballo combina a precisión formal coa sensibilidade cara aos materiais, ofrecendo ao espectador unha reinterpretación escultórica dun xénero que historicamente celebrou a beleza do cotián e a harmonía das formas.

A exposición Cara a cara chega da man dos artistas Samuel Salcedo (Barcelona, 1975) e Sito Mújica (Sabadell, Barcelona, 1971).

A obra escultórica de Samuel Salcedo propón unha exploración da psicoloxía humana que atopa no xesto —mueca, risa, burla— un medio para cuestionar a sociedade actual. Son retratos anónimos, desposuídos de calquera indicio narrativo máis alá da expresión do personaxe, do que descoñecemos xénero, idade ou raza. Isto confírelles un carácter universal. A carga irónica destas pezas contrasta co seu monumentalismo e, unida á excelencia técnica, ao dominio dos materiais e á precisión dos acabados, remite con frecuencia á escultura clásica.

Pola súa banda, Sito Mújica constrúe pinturas a partir de imaxes dixitais, reproducindo manualmente a trama de medio punto, como fixeran antes Chuck Close, Roy Lichtenstein ou Sigmar Polke. Nas súas obras intégranse elementos figurativos con iconas plásticas que evocan cadros abstractos, creando representacións simultáneas ou planos en multicapa. Aínda que únicas, estas pezas resultan da apropiación de prácticas e imaxes de diversas procedencias, moitas delas inspiradas na estatuaria clásica do Museo do Louvre. O resultado é unha hibridación entre iconografía grecorromana, moda contemporánea e cultura gráfica pop.

A mostra celébrase no marco de Aberto 2025, coa xornada de portas abertas os días 18, 19 e 20 de setembro. Trátase dunha apertura conxunta organizada por Contemporánea —Asociación de Galerías de Arte Contemporáneo de Galicia— que dá o pistoletazo de saída á nova tempada expositiva.

A Galería Luisa Pita inaugura o vindeiro 18 de setembro a exposición LOVE IS POP de Salustiano, coincidindo coa celebración de Aberto 2025, o evento organizado por Contemporánea (Asociación de Galerías de Arte Contemporáneo de Galicia) que, do 18 ao 20 de setembro, abre de maneira conxunta a tempada expositiva 2025/2026.

A mostra, que poderá visitarse ata o 7 de novembro na sede da galería (rúa Cardenal Payá, 9, Santiago de Compostela), reúne pinturas, debuxos e edicións recentes nas que o artista sevillano reafirma a beleza e o amor como eixes da experiencia contemporánea. Entre as obras expostas destacan Zahara con hostia, Diego con cigüeña ou Alma mater, que poñen de relevo a tensión entre o clásico e o pop, o íntimo e o monumental.

En paralelo, como parte de Aberto 2025, a Galería Luisa Pita participará na exposición conxunta das dez galerías que integran Contemporánea (Territorio Contemporánea 2025) no Centro Obra Social ABANCA, no seu espazo da praza de Cervantes (Santiago de Compostela). Alí exhibiranse dúas pezas emblemáticas de LOVE IS POP: Under the rain. Juanito e On the road. Zahara con pistola de auga.

Con esta dobre presenza, a Galería Luisa Pita sitúa a obra de Salustiano en diálogo tanto co contexto colectivo de Aberto como co calendario expositivo da cidade, reafirmando o seu compromiso coa proxección da creación contemporánea.

Esta exposición de Alberto Ardid é, segundo o propio autor, un exercicio visual e tangible que trata sobre as relacións entre o humano e o material. Neste caso, a peza artística como ben de consumo. En moitas delas, o acabado industrial reforza o salto do factor cualitativo no que se basea a arte, ao cuantitativo, ao seriado, ao simple produto. Porén, a pintura como mercadoría pendurada na parede conserva aínda os seus derradeiros vestixios de artisticidade.

Área Central acolle a primeira edición deste evento que incluirá exposición e venda de motos clásicas, ademais de mercadiño de pezas e complementos para motos.

A Real Filharmonía de Galicia afronta a súa temporada 2025-2026, que leva por título ‘Historias’. Coincidindo coa celebración do seu 30 aniversario, a programación aposta polo talento galego, a creación contemporánea e pola proxección da orquestra cara ao futuro.

+INFO